Rok 2011: Uchwała Nr XI/103/2011 z dnia 31 sierpnia 2011 r.w sprawie przyjęcia „Programu działań samorządu powiatowego na rzecz zwiększenia skuteczności i efektywności przeciwdziałania przemocy w rodzinie w powiecie tomaszowskim w latach 2011- 2014
Uchwała Nr XI/103/2011 Rady Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 31 sierpnia 2011 r. w sprawie przyjęcia „Programu działań samorządu powiatowego na rzecz zwiększenia skuteczności i efektywności przeciwdziałania przemocy w rodzinie w powiecie tomaszowskim w latach 2011- Na podstawie art. 4 ust. 3 i art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U.mm z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1688, Nr 214, poz. 1806 z 2003 r. Nr 162, poz. 1568 z 2004 r. Nr 102, poz. 1055 i Nr 167, poz. 1759, z 2007 r. Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 92, poz. 753, z 2010 r. Nr 28, poz. 142 i Nr 28, poz. 146 i Nr 106, poz. 675 oraz z 2011r. Nr 21, poz. 113) w związku z art. 6 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180, poz. 1493, z 2009 Nr 206, poz. 1589, z 2010 Nr 28, poz. 146 i Nr 125, poz. 842) uchwala się co następuje: § 1. Przyjmuje się „Program działań samorządu powiatowego na rzecz zwiększenia skuteczności i efektywności przeciwdziałania przemocy w rodzinie w powiecie tomaszowskim w latach 2011 – § 2. Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Powiatu w Tomaszowie Mazowieckim. § 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Przewodniczący Rady Powiatu Mirosław Zieliński Załącznik do uchwały Nr XI/103/2011 Rady Powiatu w Tomaszowie Maz. z dnia 31 sierpnia 2011 r. Program działań samorządu powiatowego na rzecz zwiększenia skuteczności i efektywności przeciwdziałania przemocy w rodzinie w powiecie tomaszowskim w latach 2011 – 2014. Wstęp Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie nałożyła na samorząd powiatowy obowiązek opracowania i realizacji programu działań ukierunkowanych na zapobieganie oraz minimalizowanie skutków jednego z negatywnych zjawisk społecznych jakim jest zjawisko przemocy wobec członków rodziny lub innych osób wspólnie zamieszkujących i gospodarujących. Przyjęcie dokumentu poprzedzonego niniejszym wstępem oznacza zrealizowanie tego obowiązku. Podstawowym założeniem programu jest zwiększenie skuteczności i efektywności pomocy udzielanej osobom krzywdzonym, przede wszystkim poprzez: rozbudowę zasobów służących temu celowi, usprawnianie współpracy podmiotów zobowiązanych do realizacji zadania, wspieranie sprawców przemocy w korygowaniu negatywnych postaw wobec najbliższych oraz umacnianie społecznych wzorów negujących metody wychowawcze uwzględniające przemoc. Za istotną rzecz ułatwiającą osiągnięcie sformułowanego celu uznano także w programie podnoszenie merytorycznego poziomu kadry pomocy społecznej w powiecie obarczonej ustawowymi obowiązkami przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Analizując i ustalając cele programu uwzględniono z jednej strony zadania samorządu powiatowego wynikające z ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, z drugiej strony lokalne (w wymiarze powiatowym) uwarunkowania: potrzeby i możliwości ich zaspokojenia, w tym już istniejącą infrastrukturę socjalną. 1. Pojęcie przemocy w rodzinie, formy pomocy osobie dotkniętej przemocą, zadania powiatu w świetle ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. 1. 1. Przemoc w rodzinie – definicja. Przemoc w rodzinie – jednorazowe lub powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste członków rodziny lub innych osób wspólnie mieszkających, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, w także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u tych osób (art. 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, zwanej dalej „ustawą”) 1. 2. Charakter pomocy udzielanej osobie dotkniętej przemocą w rodzinie. Osoba dotknięta przemocą w rodzinie ma prawo do bezpłatnej pomocy, w szczególności w formie: 1) poradnictwa medycznego, psychologicznego, prawnego, socjalnego, zawodowego i rodzinnego; 2) interwencji kryzysowej i wsparcia; 3) ochrony przed dalszym krzywdzeniem; 4) uzyskania bezpiecznego schronienia; 5) badania lekarskiego oraz uzyskania stosownego zaświadczenia lekarskiego; 6) pomocy w uzyskaniu mieszkania jeśli nie ma tytułu prawnego do lokalu zajmowanego wspólnie ze sprawcą przemocy. (art. 3 ust. 1 ustawy) 1. 3. Zadania samorządu powiatowego wynikające z ustawy. 1) opracowanie i realizacja powiatowego programu przeciwdziałania przemocy w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie; 2) opracowanie i realizacja programów służących działaniom profilaktycznym mającym na celu udzielenie specjalistycznej pomocy, zwłaszcza w zakresie promowania i wdrożenia prawidłowych metod wychowawczych w stosunku do dzieci zagrożonych przemocą w rodzinie; 3) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach wsparcia; 4) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach interwencji kryzysowej; 5) tworzenie i prowadzenie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie; 6) opracowanie i realizacja programów korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie. 2. Podmioty w powiecie i zakres ich zadań w odniesieniu do ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. 2. 1. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie – jako jednostka organizacyjna powiatu powołana do realizacji określonych zadań, odpowiedzialna jest za całość zadań samorządu powiatowego wynikających z ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, zwanej dalej „ustawą”. PCPR udziela ofiarom przemocy w rodzinie bezpłatnej pomocy, w szczególności w postaci poradnictwa psychologicznego, prawnego, pedagogicznego i socjalnego. Zapewnia także nocleg w sytuacjach kryzysowych. Realizuje także programy oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych wobec sprawców przemocy oraz prowadzi specjalistyczny ośrodek wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie. 2. 2. Policja – przedstawiciele policji wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego, tworzonego przez gminę w celu rozwiązywania problemów związanych z występowaniem przemocy w rodzinie. Policja podejmuje i realizuje procedurę „Niebieskiej Karty”. Funkcjonariusz policji wspólnie z osobami wymienionymi w ustawie, podejmuje decyzje o odebraniu dziecka z rodziny, w razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy. 2. 3. Sąd i prokuratura – w skład zespołu interdyscyplinarnego, o jakim mowa wyżej, wchodzą kuratorzy sądowi, a mogą wchodzić także przedstawiciele prokuratury. Na wniosek osoby dotkniętej przemocą, sąd w trybie nieprocesowym, rozpatruje sprawę opuszczenia mieszkania przez sprawcę przemocy. Sąd zobowiązuje sprawców przemocy do uczestnictwa w zajęciach korekcyjno-edukacyjnych. 2. 4. Ośrodki pomocy społecznej – realizują zadania gmin określone w ustawie. Podejmują i realizują procedurę „Niebieskiej Karty”. Pracownicy socjalni podejmują i realizują decyzje o odebraniu dziecka z rodziny w razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1ustawy. 2. 5. Gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych – przedstawiciele gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego, o którym mowa w pkt 2. 2. Realizują procedurę „Niebieskiej Karty”, współpracują z powiatowym centrum pomocy rodzinie w realizacji programów korekcyjno-edukacyjnych. 2. 6. Organizacje społeczne – przedstawiciele organizacji społecznych posiadających w swoich statutach zadania w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie lub w zakresie pomocy społecznej wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego. Organizacje mogą też realizować, w drodze powierzenia lub wsparcia, zadania powiatu określone w ustawie. 2. 7. Inne podmioty – w zależności od potrzeb w związku z realizacją zadań określonych w ustawie, zaangażowane mogą lub musza być inne podmioty (np. działające w oświacie lub ochronie zdrowia). I tak np. przedstawiciel Służby Zdrowia podejmuje wspólnie z pracownikiem socjalnym i funkcjonariuszem policji, decyzję o odebraniu dziecka z rodziny przy zaistnieniu okoliczności określonych w art. 12a ust. 1 ustawy. 3. Skala występowania problemu w powiecie - diagnoza potrzeb. 3. 1. Skalę występowania zjawiska przemocy w rodzinie na terenie powiatu określono na podstawie sprawozdawczości prowadzonej przez Policję, jednostki pomocy społecznej oraz komisje rozwiązywania problemów alkoholowych. 3. 1. 1. Dane wg Policji za okres 2006 - 2010: 1) średnia ilość interwencji domowych rocznie: 3877 (w poszczególnych latach kolejno: 3538, 3979, 4150, 3923, 3807) – brak stałej tendencji wzrostu lub spadku; 2) średnia ilość sporządzonych „Niebieskich Kart” rocznie: 298 (w poszczególnych latach kolejno: 382, 302, 275, 290, 242) - brak stałej tendencji wzrostu lub spadku, 71% „Niebieskich Kart” sporządzono w mieście, 29% na wsi. 3) średnia liczba pokrzywdzonych w wyniku przemocy w rodzinie rocznie: 481 ( w poszczególnych latach kolejno: 651, 459, 393, 462,442) – brak stałej tendencji wzrostu lub spadku, 61% pokrzywdzonych to kobiety, 33% dzieci, a 6% mężczyźni; 4) średnia liczba sprawców przemocy w rodzinie rocznie: 298 (w poszczególnych latach kolejno: 383, 302, 275, 290, 242) – brak tendencji wzrostu lub spadku, 97% sprawców to mężczyźni, 3% kobiety, 93% sprawców działało pod wpływem alkoholu; 5) średnia liczba wszczynanych postępowań karnych rocznie: 39 (brak tendencji wzrostu lub spadku) tj. 12% całej liczby sprawców, średnia liczba postępowań zakończonych - 14 tj. 4% liczby sprawców, 36% liczby postępowań wszczętych; 6) średnia liczba informacji o przypadkach przemocy w rodzinie przesyłanych do jednostek pomocy społecznej rocznie: 193 – 62% liczby sporządzonych „Niebieskich Kart”, do komisji rozwiązywania problemów alkoholowych: 101 – 32% ilości sporządzanych „Niebieskich Kart”. 3. 1. 2. Dane wg jednostek pomocy społecznej za 2010 r. z zaznaczeniem tendencji w ostatnich latach: 1) ilość ustalonych przypadków (rodzin) przemocy w rodzinie przez pracowników socjalnych ośrodków pomocy społecznej działających na wsi waha się od 4 do 10. Wyjątkiem jest Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Tomaszowie Maz., który w swojej informacji podaje liczbę 64 rodzin dotkniętych zdarzeniem, o których mowa. Ta liczba jest zastanawiająca poni 2) Ośrodek Interwencji Kryzysowej prowadzony przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie ustalił: w 2008 r. 82 przypadki, w 2009 r. 247 przypadków, a w 2010 r. 174 przypadki przemocy w rodzinie wśród osób, którym udzielił pomocy. 3. 1. 3. Dane według komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Zróżnicowana jest sytuacja w odniesieniu do przypadków przemocy w rodzinie odnotowanych w pracach gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych w 2010 r. W gminie Tomaszów Maz. nie odnotowano żadnego przypadku, za to w Inowłodzu 16. W pozostałych gminach po kilka przypadków przemocy w rodzinie było przedmiotem prac komisji. Średnio na każdą gminną komisję w roku ub. przypadało po 5-6 przypadków zjawiska, o którym mowa. Z przedstawionych informacji wynika, że liczba tych zdarzeń utrzymuje się w ostatnich latach na podobnym poziomie. Oczywiście w każdym przypadku podłożem był nadmiar alkoholu u sprawców przemocy. Nie ma danych dotyczących Miasta, poni 3. 1. 4. Dane z innych źródeł: 1) Stowarzyszenie Pomocy ”Arka Noego” realizujące zadania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie prowadzi punkt informacyjno-konsultacji dla ofiar tej formy przemocy, z którego w 2010 r. skorzystały 24 osoby. W prowadzonym przez Stowarzyszenie programie dla sprawców przemocy w ub. roku korzystało 20 osób. W opinii Stowarzyszenia problem ma charakter narastający. 2) z danych uzyskanych z Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. wynika, że w 2008 r. skazano łącznie 38 osób za czyny związane z przemocą w rodzinie, natomiast w 2009 r. za ten sam czyn skazano 45 osób, a w 2010 44 osoby. Wnioski z analizy powyższych danych: 1) liczba ustalonych, ujawnionych lub rozeznanych przez Policję i służby społeczne osób dotkniętych przemocą w rodzinie na terenie powiatu to kilkaset rocznie i nie przekracza 1% całej populacji; 2) skala problemu utrzymuje się w ostatnich latach na podobnym poziomie; 3) krzywdzonymi są przede wszystkim kobiety, ale w dużym stopniu problem dotyczy też dzieci; 4) u źródeł przemocy w rodzinie najczęściej tkwi nadużywanie alkoholu; 5) nawet spośród osób, których problem doświadczania przemocy ze strony członków najbliższej rodziny „ujrzał światło dzienne”, tylko część szuka pomocy u powołanych do tego służb publicznych; 6) znikoma ilość wszczynanych, jeszcze mniejsza zakończonych postępowań karnych o stosowanie przemocy w rodzinie. 3. 2. Diagnoza potrzeb w kontekście ustawowego obowiązku samorządu powiatowego przeciwdziałania przemocy w rodzinie. 3. 2. 1. Zasoby istniejące - zadania realizowane: 1) ośrodek interwencji kryzysowej: funkcjonuje cztery godziny dziennie od poniedziałku do piątku; w ramach interwencji kryzysowej świadczone jest poradnictwo psychologiczne, prawne i inne specjalistyczne, także schronienia w wyjątkowych, uzasadnionych sytuacjach; 2) pogotowia rodzinne, miejsca interwencyjne w placówce opiekuńczo-wychowawczej: gotowe na przyjęcie dzieci dotkniętych bądź zagrożonych przemocą ze strony swoich bliskich. 3. 2. 2. Brakujące zasoby – zadania nierealizowane lub realizowane w niewystarczającym zakresie: 1) pomoc w dni wolne od pracy i w późnych godzinach nocnych – obecnie ofiara przemocy praktycznie nie może liczyć na fachowe wsparcie np. psychologiczne, w dni wolne od pracy i w późnych godzinach nocnych, przy czym dosyć trudno dostępna jest natychmiastowa, fachowa pomoc także w innym czasie (poza godzinami pracy ośrodka interwencji kryzysowej); 2) schronienie na dłuższy okres np. do ustawowych 3 m-cy – obecnie niemożliwe do udzielenia; 3) programy korekcyjno-edukacyjne dla sprawców przemocy - obecnie nierealizowane, z zaznaczeniem, że ze względu na brak chętnych lub zobowiązanych do uczestnictwa w tych programach; 4) współpraca w zakresie realizacji zadań wynikających z ustawy – oczywiście ma miejsce, ale powinna zostać usprawniona. 4. Podstawowe i szczegółowe cele i założenia programu. Rozszerzenie czasu pracy Ośrodka Interwencji Podjęcie działań zmierzających do utworzenia Realizacja programów oddziaływań korekcyjno- w rodzinie. Usprawnienie współpracy i koordynacji działań określonych w ustawie. w powiecie, realizującej zadania wynikające z ustawy. (wolnych od przemocy fizycznej i psychicznej), piętnowanie stosowania przemocy jako metody wychowania 5. Zamierzone efekty do uzyskania – wskaźniki osiągnięcia. 5. 1. Ułatwienie dostępności do usług świadczonych przez Ośrodek Interwencji Kryzysowej. Zapewnienie schronienia ofiarom przemocy w rodzinie w sytuacjach tego wymagających. Wskaźniki: zwiększona liczba godzin funkcjonowania OIK (obecnie 4,5 godz. dziennie od poniedziałku do piątku), zwiększona liczby osób korzystających z pomocy, zawarte porozumienie w sprawie usług noclegowych. Gdy nie udaje się zwiększyć liczby godzin funkcjonowania OIK celem jest utrzymanie dotychczasowego poziomu dostępności. Wskaźniki: utrzymana liczba godzin funkcjonowania OIK, niezmniejszona liczba korzystających z pomocy. 5. 2. Utworzenie całodobowego, specjalistycznego ośrodka wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie – ośrodek prowadzony jest jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. Przejmuje i zdecydowanie rozszerza funkcję ośrodka interwencji kryzysowej. Dostępny jest całą dobę, także w niedziele i święta. Świadczy fachową pomoc i poradnictwo, prowadzi miejsca noclegowe. W efekcie osoby dotknięte przemocą w rodzinie otrzymują dodatkowe, nieporównywalnie większe możliwości pomocy. Wskaźniki: pozyskanie odpowiedniego lokalu, przygotowanie projektu funkcjonowania ośrodka, złożenie wniosku o środki na utworzenie i działalność. A ile pojawi sie możliwość utworzenie i uruchomienie działalności. 5. 3. Objęcie pomocą psychologiczną sprawców przemocy w rodzinie w celu zmiany ich postaw i zachowań wobec najbliższych, przełamania negatywnych stereotypów w poglądach na funkcjonowanie rodziny itp. – stosowanie przemocy może być formą i/lub wynikiem pewnego rodzaju uzależnienia. Może być przez sprawców postrzegane jako jedyny sposób rozwiązywania konfliktów w rodzinie, podtrzymywania w niej własnej pozycji itp. Wskaźniki: realizacja programów korekcyjno-edukacyjnych, ilość osób biorących w nich udział. 5. 4. Wzrost skuteczności działania podmiotów zobowiązanych do przeciwdziałania przemocy w rodzinie, wzrost poziomu i skuteczności udzielanej pomocy. Wskaźniki: zawarte porozumienia w przedmiocie współpracy, ilość wspólnych interwencji i innych działań dotyczących przemocy w rodzinie, ilość przekazanych wzajemnie informacji, przeprowadzonych konsultacji, uzgodnień itp., ocena współpracy przez poszczególne podmioty, także za pomocą opracowanej w tym celu ankiety 5. 5. Wzrost kompetencji kadry pomocy społecznej, podniesienie poziomu jej merytorycznego działania, ukierunkowanego na przeciwdziałanie zjawiskom przemocy w rodzinie. Wskaźniki: ilość szkoleń, ilość osób biorących udział w szkoleniach. 5. 6. Podnoszenie poziomu świadomości w społeczności lokalnej, szczególnie w przypadku rodzin, w których dzieci dotknięte są lub zagrożone przemocą, odnośnie negatywnych skutków stosowania przemocy. Potrzeby stosowania metod wychowawczych wolnych od tego zjawiska. Także wzrost świadomości odnośnie potrzeby reagowania na zjawiska przemocy i przeciwdziałania im. Pomoc we wdrażaniu prawidłowych metod wychowawczych. Wskaźniki: ilość prelekcji przeprowadzonych w tym przedmiocie, ilość masowych akcji promocyjnych. 6. Sposoby realizacji celów określonych w pkt 4. 6. 1. Zwiększona zostaje liczba godzin pracy specjalistów zatrudnionych w Ośrodku Interwencji Kryzysowej, szczególnie psychologów. Zapewnienie schronienia ofierze przemocy następuje poprzez zorganizowanie miejsc noclegowych w drodze zawarcia porozumienia z podmiotem świadczącym usługi w tym zakresie. 6. 2. Przygotowany zostaje projekt utworzenia i funkcjonowania specjalistycznego ośrodka wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie. Kolejnym jest poszukiwanie i pozyskanie lokalu odpowiedniego dla prowadzenia takiej działalności. Następnie zostaje przygotowany i złożony wniosek do wojewody ośrodki na realizację zadania. Dalsza część realizacji następuje dopiero potrzymaniu dotacji od wojewody. 6. 3. Przygotowanie programów korekcyjno-edukacyjnych. Pozyskanie środków na ich realizację. Ustalenie miejsca realizacji zatrudnienie odpowiednich specjalistów. Zadanie zostaje podjęte dopiero w momencie zgłoszenia się lub skierowania przez sąd pierwszych uczestników programów. 6. 4. Wdrożone zostają następujące zasady współpracy: 1) przy procedurze „Niebieskiej Karty”; a) każdorazowe wszczęcie procedury „Niebieskiej Karty” zawiera podstawowe informacje dotyczące Ośrodka Interwencji Kryzysowej, b) formularz „Niebieskiej Karty” otrzymuje (poza właściwym ośrodkiem pomocy społecznej) także Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, c) w przypadku stwierdzenia przypadku przemocy wobec dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej PCPR podejmuje czynności wynikające z ustawy oraz ustawy o pomocy społecznej mające na celu zabezpieczenie dobra dziecka, d) PCPR zapewnia miejsce umieszczenia dziecka odebranego z rodziny w trybie art. 12a ustawy, przekazuje ośrodkom pomocy społecznej i Policji i aktualizuje raz w roku właściwe dane adresowe, e) PCPR zapewnia miejsce schronienia ofierze przemocy w rodzinie, w każdej nagłej potrzebie ( o takiej potrzebie decyduje funkcjonariusz policji i/lub pracownik socjalny), udostępnia i aktualizuje właściwe dane adresowe Policji i ośrodkom pomocy społecznej, 2) przy odbieraniu dziecka z rodziny (art. 12a ustawy); a) pracownik socjalny powiadamia o konieczności odebrania dziecka dyżurnego funkcjonariusz Policji oraz dyżurnego ratownictwa medycznego, b) policjant oraz pracownik Służby Zdrowia przybywają niezwłocznie na miejsce zdarzenia i wspólnie z pracownikiem socjalnym podejmują decyzję w sprawie dziecka, c) w przypadku decyzji o odebraniu dziecka, pracownik socjalny wskazuje miejsce jego umieszczenia 3) przy wykonywaniu innych zadań wynikających z ustawy; a) kontynuowanie współpracy gmin i powiatu w zakresie prowadzenia i utrzymania ośrodka interwencji kryzysowej, b) informacja o godzinach pracy Ośrodka Interwencji Kryzysowej oraz charakterze świadczonych usług zostaje zamieszczona na tablicach ogłoszeń w siedzibach ośrodków pomocy społecznej oraz w Komendzie Powiatowej Policji, c) osoby oskarżone lub podejrzane o stosowanie przemocy są informowane o konieczności udziału w programach korekcyjno-edukacyjnych przez pracowników socjalnych, funkcjonariuszy Policji oraz członków komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, d) Sąd kieruje sprawców przemocy do udziału w programach korekcyjno-edukacyjnych, e) pracownicy pomocy społecznej w powiecie biorą udział w szkoleniach organizowanych przez PCPR. 6. 5. Zorganizowane zostaje przynajmniej jedno szkolenie specjalistyczne dla kadry pomocy społecznej w powiecie rocznie. 6. 6. Przynajmniej raz w roku przeprowadzona zostaje kampania społeczna (za pośrednictwem mediów lub/i innymi środkami) antyprzemocowa oraz akcja promująca metody wychowania dzieci wolne od stosowania przemocy 7. Budżet, harmonogram, postanowienia końcowe. 7. 1. Budżet obejmujący szacunkowe koszty realizacji zadań określony jest w załączniku nr 1. 7. 2. Harmonogram działań określony jest w załączniku nr 2. 7. 3. Postanowienia końcowe: 1) zakłada się stały monitoring i analizę programu w trakcie jego realizacji. Adekwatnie do spostrzeżeń i ustaleń wynikających z analizy, a także w wyniku np. zmiany odpowiednich przepisów prawa, przewiduje się aktualizację postanowień w nim zawartych. Program został opracowany na czas bieżącej kadencji samorządowej; 2) w przypadku utworzenia specjalistycznego ośrodka wsparcia nie ma potrzeby prowadzenia ośrodka interwencji kryzysowej; 3) koordynatorem programu jest Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Tomaszowie Mazowieckim. Załącznik Nr 1 do Programu Budżet
Przewodniczący Rady Powiatu Mirosław Zieliński | |||||||||||||||||||||||||||||
|
